In deze collecties is, behalve een unieke en onvervangbare variatie aan vorm-, kleur-, smaak- en culinaire eigenschappen, waardevol cultureel erfgoed vertegenwoordigd. Zij vertegenwoordigen rassen die waren geselecteerd, ontdekt, gekweekt, geteeld en eeuwenlang door onze voorgaande generaties gekoesterd. Zij waren eens door de mens voor eigen gebruik geadopteerd en eeuwenlang door deze met zorg voor eigen gebruik\u00a0en als product voor marktverkoop geteeld en in stand gehouden. Verloren gewaande rassen werden door ons in veel gevallen herontdekt in enkele toevallig bewaard gebleven, oude en vaak al\u00a0vooroorlogse (hoogstam-)vruchtbomen.
Middels opsporing en instandhouding van historisch interessante en inmiddels vaak zo goed als verdwenen fruitrassen dragen wij en andere gemotiveerde liefhebbers bij aan het behoud van dit stuk cultureel erfgoed, vertegenwoordigd in deze eens gekoesterde fruitrassen.<\/p>\n
Deze amateur-verzamelaars, maar wel vaak zeer deskundige kenners van oude fruitrassen willen de continu\u00efteit van de door hen aangelegde verzamelingen graag verzekerd zien, met name omdat daarin veel rassen zijn ondergebracht die al als verloren mochten worden beschouwd en\/of unieke eigenschappen bezitten. Maar waarom is het zo belangrijk om die oude fruitrassen op te sporen en te bewaren?<\/strong> Over de herkomst van onze\u00a0appels<\/strong> Veel van de hierboven weergegeven opvattingen betreffende de oorsprong van onze appels hebben wij verkregen middels correspondentie met em. prof. Barrie Juniper, of Oxford University (U.K.) en uit het naderhand dienaangaande door hem gepubliceerde boek The Story of the Apple<\/em> (Barrie E. Juniper en David J. Mabberley, 2006). Zij waren op grond van bevindingen verkregen tijdens een expeditie naar de oorsprongsgebieden van de appel in Centraal Azi\u00eb (Juniper), alsook uit onderzoek gebruikmakend van moderne dna-technieken (Mabberley) tot eerdergenoemde conclusies gekomen.<\/p>\n Helaas schijnt het overgrote deel van de eertijds in centraal Azi\u00eb, met name in het grensgebied van Kazakstan en Oezbekistan met China voorkomende veelvormigheid in grootte, kleur en smaak, en nog een hele serie andere nuttige eigenschappen, inmiddels onder invloed van de mens die de aldaar voorkomende appelwouden offerde aan een immer toenemende behoefte aan landbouwgronden, goeddeels verloren te zijn gegaan.<\/p>\n Moraal van dit verhaal<\/strong><\/em>: wij zullen hier niet terug kunnen keren om uit de aldaar eertijds voorkomende rijkdom aan nuttige, vaak onvervangbare en wellicht eens weer noodzakelijke erfelijke eigenschappen te putten. In deze oude en soms zelfs zeer oude rassen, samengebracht en bewaard in grotere of kleinere collecties, is dus een grote verzameling bijzondere en potentieel zeer waardevolle erfelijke eigenschappen vertegenwoordigd. In totaliteit vormen zij een poel met genen, een zogenaamde genenbank, waarin unieke en derhalve onvervangbare erfelijke eigenschappen, alsook unieke combinaties daarvan, liggen besloten. <\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Erfgoed uit lang vervlogen tijdenErfgoed uit lang vervlogen tijdenErfgoed uit lang vervlogen tijdenErfgoed uit lang vervlogen tijdenErfgoed uit lang vervlogen tijdenErfgoed uit lang vervlogen tijdenMissie en motivatie Door ons en anderen en in allerlei verbanden, is er de afgelopen decennia intensief gezocht naar verloren gewaande oude fruitrassen. Tegen de verwachting in zijn er nog onverwacht […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":2,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"[:nl]<\/a>\r\n \r\n <\/p>\r\n Through timely identification of nearly forgotten and effectively lost historically interesting varietal diversity we and other highly motivated local private collectors contribute to safeguarding once highly esteemed top fruit germplasm as regionally prevalent biological and cultural heritage, thus safeguarding its availability for next generations. <\/p>\r\n These collections encompass unique and irreplaceable diversity of form, color, taste, and culinary qualities once identified, adopted, maintained and cherished for centuries for own use and marketing. The diversity concerned, but certainly its predecessors had once reached Western Europe and also our region of The Netherlands after thousands of years of stepwise distribution from its regions of origin in Central Asia, through Persian and Greek antiquity, onwards through further distribution by the Romans.<\/p>\r\n On the origin apple Much of the opinions about the history of our apple was obtained through correspondence and discussions with em. prof. Barrie Juniper, of Oxford zuiverste, and later from his book The Story of the Apple (Barrie E. Juniper en David J. Mabberley, 2006). They had arrived at their conclusions through observations made during an expedition to the center of origin of apple in Central Asia (Juniper), as well as from research involving novel DNA-techniques (Mabberley).<\/p>\r\n Unfortunately, the greater part of diversity in size, color, and palatability, as well as a whole range of other useful characteristics, once to be found in that particular region, had under the influence of men, been largely lost as a result of his ever increasing quest for arable land. <\/p>\r\n In conclusion, the moral of this story: it will not be possible to return to these areas in order to sample from the historic diversity in unique and irreplaceable genetic traits that once might be needed. Thus, in these old, in some instances ancient varieties, brought together and maintained in larger or smaller collections, a great diversity of potentially very important genetic traits is represented. In totality these make up a gene bank, in which unique and therefore irreplaceable genetic traits, as well unique combinations of these are represented. <\/p>\r\n[:]","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"dipi_cpt_category":[],"class_list":["post-78","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vergetenfruitrassen.nl\/2024\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/78","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/vergetenfruitrassen.nl\/2024\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/vergetenfruitrassen.nl\/2024\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vergetenfruitrassen.nl\/2024\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vergetenfruitrassen.nl\/2024\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=78"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/vergetenfruitrassen.nl\/2024\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/78\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2756,"href":"https:\/\/vergetenfruitrassen.nl\/2024\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/78\/revisions\/2756"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vergetenfruitrassen.nl\/2024\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=78"}],"wp:term":[{"taxonomy":"dipi_cpt_category","embeddable":true,"href":"https:\/\/vergetenfruitrassen.nl\/2024\/wp-json\/wp\/v2\/dipi_cpt_category?post=78"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Teneinde de continu\u00efteit hiervan te waarborgen, is de aanleg van zogenaamde referentie- en\/of schaduwcollecties<\/em> nu een eerste prioriteit.
Maar ook is structurele ondersteuning dringend noodzakelijk, zowel materiele, als financiele, teneinde het noodzakelijk beheer en onderhoud van de bestaande collecties mogelijk te blijven maken.<\/p>\n
Daarvoor moeten we eerst even in de historie van onze belangrijkste fruitsoorten duiken, om te beginnen in die van de appel, onze belangrijkste fruitsoort.<\/em><\/p>\n
De verre voorouders van de grote verscheidenheid\u00a0aan rassen hadden ons in West Europa ooit bereikt vanuit hun oorsprongsgebieden in Centraal Azi\u00eb. Ze waren via handelsroutes meegebracht naar Perzi\u00eb, en via de oude Grieken in Itali\u00eb aangeland. Van daaruit waren deze vroegste rassen door de Romeinen meegebracht en raakten deze uiteindelijk tot aan de grenzen van hun rijk en ver daarbuiten verbreid.
Honderduizenden jaren geleden hadden wilde paarden, ezels, beren, etc., in Centraal Azi\u00eb, in de grensgebieden van Europa en China de appel, al ongeveer precies zoals wij die nu kennen, uit enkele oorspronkelijke klein-vruchtige en toen nog door vogels verbreide soorten, op grote en smaak geselecteerd. De aldus preferentieel op de voorgrond getreden grotere en smakelijker types\u00a0raakten\u00a0vervolgens snel via de dierenwereld van destijds verbreid.
De basis voor deze veelvormigheid waaruit de dierenwereld kon selecteren lag in die paradijselijke streken. Enkele oorspronkelijke en in evolutionair opzicht zeer vroege Malus<\/em>-soorten, die daar miljoenen jaren geleden vanuit\u00a0zuidoost China waren terecht gekomen, hadden gedurende honderdduizenden jaren in een ge\u00eesoleerde vallei de kans gehad om vele kruisingsproducten op te leveren. Deze manifesteerden\u00a0zich in uitbundige veelvormigheid en een uiterst gevarieerd smaakpalet.<\/p>\n
Als wij nu ook nog de aan ons overgeleverde rijkdom aan erfelijke eigenschappen in de vorm van het restant aan oude rassen in onze streken verloren laten gaan, is de appel op de lange termijn wellicht gedoemd deels of zelfs geheel ten onder te gaan en zal deze misschien eens zelfs uit sterven vanwege gebrek aan beschikbare en noodzakelijke erfelijke eigenschappen om aan alle bedreigingen van biologische, of fysische aard het hoofd te kunnen bieden.<\/p>\n
Een handjevol van ons heeft zich ten doel gesteld om aan het behoud daarvan, binnen de grenzen van wat in ons vermogen ligt en in samenwerking met gelijkgezinden, ons steentje bij dragen. Voor wat mijzelf betreft, meer in het bijzonder de opsporing en instandhouding in zogenaamde deel-collecties<\/em> bij een inmiddels groot aantal gemotiveerde hobby-telers, van de eens zo grote verscheidenheid aan rassen die in de oostelijke regio van ons land te vinden was.<\/p>\nMissie en motivatie<\/h1>\r\nDoor ons en anderen en in allerlei verbanden, is er de afgelopen decennia intensief gezocht naar verloren gewaande oude fruitrassen. Tegen de verwachting in zijn er nog onverwacht veel teruggevonden. Hiermee zijn door ons in verschillende regio's van ons land en op veschillende wijzes collectie-boomgaarden<\/em> van dergelijke oude-rassen-collecties samengesteld.\r\nIn deze collecties is, behalve een unieke en onvervangbare variatie aan vorm-, kleur-, smaak- en culinaire eigenschappen, waardevol cultureel erfgoed vertegenwoordigd. Zij vertegenwoordigen rassen die waren geselecteerd, ontdekt, gekweekt, geteeld en eeuwenlang door onze voorgaande generaties gekoesterd. Zij waren eens door de mens voor eigen gebruik geadopteerd en eeuwenlang door deze met zorg voor eigen gebruik\u00a0en als product voor marktverkoop geteeld en in stand gehouden. Verloren gewaande rassen werden door ons in veel gevallen herontdekt in enkele toevallig bewaard gebleven, oude en vaak al\u00a0vooroorlogse (hoogstam-)vruchtbomen.\r\nMiddels opsporing en instandhouding van historisch interessante en inmiddels vaak zo goed als verdwenen fruitrassen dragen wij en andere gemotiveerde liefhebbers bij aan het behoud van dit stuk cultureel erfgoed, vertegenwoordigd in deze eens gekoesterde fruitrassen.\r\n\r\nDeze amateur-verzamelaars, maar wel vaak zeer deskundige kenners van oude fruitrassen willen de continu\u00efteit van de door hen aangelegde verzamelingen graag verzekerd zien, met name omdat daarin veel rassen zijn ondergebracht die al als verloren mochten worden beschouwd en\/of unieke eigenschappen bezitten.\r\nTeneinde de continu\u00efteit hiervan te waarborgen, is de aanleg van zogenaamde referentie- en\/of schaduwcollecties<\/em> nu een eerste prioriteit.\r\nMaar ook is structurele ondersteuning dringend noodzakelijk, zowel materiele, als financiele, teneinde het noodzakelijk beheer en onderhoud van de bestaande collecties mogelijk te blijven maken.\r\n\r\nMaar waarom is het zo belangrijk om die oude fruitrassen op te sporen en te bewaren?<\/strong>\r\nDaarvoor moeten we eerst even in de historie van onze belangrijkste fruitsoorten duiken, om te beginnen in die van de appel, onze belangrijkste fruitsoort.<\/em>\r\n\r\nOver de herkomst van onze\u00a0appels<\/strong>\r\nDe verre voorouders van de grote verscheidenheid\u00a0aan rassen hadden ons in West Europa ooit bereikt vanuit hun oorsprongsgebieden in Centraal Azi\u00eb. Ze waren via handelsroutes meegebracht naar Perzi\u00eb, en via de oude Grieken in Itali\u00eb aangeland. Van daaruit waren deze vroegste rassen door de Romeinen meegebracht en raakten deze uiteindelijk tot aan de grenzen van hun rijk en ver daarbuiten verbreid.\r\nHonderduizenden jaren geleden hadden wilde paarden, ezels, beren, etc., in Centraal Azi\u00eb, in de grensgebieden van Europa en China de appel, al ongeveer precies zoals wij die nu kennen, uit enkele oorspronkelijke klein-vruchtige en toen nog door vogels verbreide soorten, op grote en smaak geselecteerd. De aldus preferentieel op de voorgrond getreden grotere en smakelijker types\u00a0raakten\u00a0vervolgens snel via de dierenwereld van destijds verbreid.\r\nDe basis voor deze veelvormigheid waaruit de dierenwereld kon selecteren lag in die paradijselijke streken. Enkele oorspronkelijke en in evolutionair opzicht zeer vroege Malus<\/em>-soorten, die daar miljoenen jaren geleden vanuit\u00a0zuidoost China waren terecht gekomen, hadden gedurende honderdduizenden jaren in een ge\u00eesoleerde vallei de kans gehad om vele kruisingsproducten op te leveren. Deze manifesteerden\u00a0zich in uitbundige veelvormigheid en een uiterst gevarieerd smaakpalet.\r\n\r\nVeel van de hierboven weergegeven opvattingen betreffende de oorsprong van onze appels hebben wij verkregen middels correspondentie met em. prof. Barrie Juniper, of Oxford University (U.K.) en uit het naderhand dienaangaande door hem gepubliceerde boek The Story of the Apple<\/em> (Barrie E. Juniper en David J. Mabberley, 2006). Zij waren op grond van bevindingen verkregen tijdens een expeditie naar de oorsprongsgebieden van de appel in Centraal Azi\u00eb (Juniper), alsook uit onderzoek gebruikmakend van moderne dna-technieken (Mabberley) tot eerdergenoemde conclusies gekomen.\r\n\r\nHelaas schijnt het overgrote deel van de eertijds in centraal Azi\u00eb, met name in het grensgebied van Kazakstan en Oezbekistan met China voorkomende veelvormigheid in grootte, kleur en smaak, en nog een hele serie andere nuttige eigenschappen, inmiddels onder invloed van de mens die de aldaar voorkomende appelwouden offerde aan een immer toenemende behoefte aan landbouwgronden, goeddeels verloren te zijn gegaan.\r\n\r\nMoraal van dit verhaal<\/strong><\/em>: wij zullen hier niet terug kunnen keren om uit de aldaar eertijds voorkomende rijkdom aan nuttige, vaak onvervangbare en wellicht eens weer noodzakelijke erfelijke eigenschappen te putten.\r\nAls wij nu ook nog de aan ons overgeleverde rijkdom aan erfelijke eigenschappen in de vorm van het restant aan oude rassen in onze streken verloren laten gaan, is de appel op de lange termijn wellicht gedoemd deels of zelfs geheel ten onder te gaan en zal deze misschien eens zelfs uit sterven vanwege gebrek aan beschikbare en noodzakelijke erfelijke eigenschappen om aan alle bedreigingen van biologische, of fysische aard het hoofd te kunnen bieden.\r\n\r\nIn deze oude en soms zelfs zeer oude rassen, samengebracht en bewaard in grotere of kleinere collecties, is dus een grote verzameling bijzondere en potentieel zeer waardevolle erfelijke eigenschappen vertegenwoordigd. In totaliteit vormen zij een poel met genen, een zogenaamde genenbank, waarin unieke en derhalve onvervangbare erfelijke eigenschappen, alsook unieke combinaties daarvan, liggen besloten.\r\nEen handjevol van ons heeft zich ten doel gesteld om aan het behoud daarvan, binnen de grenzen van wat in ons vermogen ligt en in samenwerking met gelijkgezinden, ons steentje bij dragen. Voor wat mijzelf betreft, meer in het bijzonder de opsporing en instandhouding in zogenaamde deel-collecties<\/em> bij een inmiddels groot aantal gemotiveerde hobby-telers, van de eens zo grote verscheidenheid aan rassen die in de oostelijke regio van ons land te vinden was.\r\n\r\n
![\"\"](\"http:\/\/www.vergetenfruitrassen.nl\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/nachoben1.jpg\")
Top<\/a>[:en]Mission statement<\/h1>\r\n
\r\nOnce presumably lost varieties were mostly rediscovered in just e remnant of formerly grown and mostly pre World War II orchards of standard fruit trees.<\/p>\r\n
\r\nIn Central Asia, in an area bordering China and Europe, wild horses, donkeys and bears, over hundreds of thousands of years, selected the best and tastiest from among a great variety of wild, originally small fruited and still bird distributed types, which eventually resulted in the appearance of apples very much like the apples we have today.
\r\nIn a Paradise-like area a few early Malus-species, over a period of millions of years of isolation had been in a position to facilitate development of interspecific hybrids, eventually resulting in a great diversity of forms and palatability.<\/p>\r\n
\r\nIf we now, for that matter, allow the remaining diversity in genetic traits available in the remnants of the once prevalent varietal diversity to vanish, our apple might on the long term be doomed and bound once to disappear altogether as a result of lack of the required genetic traits to stand up to various kinds of biotic and abiotic constraints.<\/p>\r\n
\r\nWe, from our part, wish to make our contributions to these efforts, though within the limits of our means and capabilities, more in particular so as far as the eastern part of our country is concerned.\r\n<\/p>\r\n